KVG Sinaai ging vreemd met de vluchtelingen en nieuwkomers van VLOS. We hadden een interview met hun verantwoordelijke: André Geerinck
 
Hoe kwam u op het idee om bij VLOS vreemd te gaan?
Ik kende Jozef en Danny van VLOS reeds van de cultuurraad van Sint-Niklaas. KVG Sinaai heeft immers ook meegedaan aan Kultour 09. Zij nodigden onze KVG afdeling uit naar aanleiding van de Ik Ga Vreemd campagne. Op zo’n aanbod gaan wij natuurlijk graag in, want onze vereniging die vroeger eerder ‘caritatief’ werk leverde, is ondertussen uitgegroeid tot een meer ‘culturele’ vereniging. In 2007 hebben we ook een boek uitgegeven over het levensverhaal van onze vereniging waarin duidelijk wordt aangegeven hoe wij veranderd zijn van bijeenkomsten met een tas chocomelk en een boterkoek naar een vereniging die actief op zoek gaat en deelneemt aan cultuur.

Hoe verliep het samenzijn in het algemeen?
We hadden een aperitief besteld bij de lokale Oxfam wereldwinkel om er een feestelijk karakter aan te geven. Het zeer verzorgde eten zette dat alleen maar kracht bij.  

Het enige minpuntje was misschien dat wij de eerste ‘vreemdgaanders’ waren bij VLOS en er niet gelet werd op de wijze waarop iedereen plaats nam. Daardoor kwamen de vluchtelingen en de leden van KVG aan aparte tafels te zitten. Dat is ondertussen veranderd. De groepen die na ons vreemd gingen in VLOS werden wel door elkaar ‘gemixt’. Het is dan ook een aanrader voor alle groepen die nog vreemd willen gaan om een beetje oog te hebben voor de verdeling van de mensen aan tafel.

Maar onoverkomelijk was de setting zeker niet want uiteindelijk kwamen we zonder problemen met iedereen tot gesprek. Het werd een bijzonder gemoedelijk samenzijn waarbij heel wat interessante onderwerpen werden aangeknoopt.

Wat vonden de KVG leden van hun groepsdate?
Men vond het zeker een verrijkende gebeurtenis. Wat zich normaal ‘achter de muren’ afspeelt kwam nu dichterbij en werd duidelijker. Men leerde zowel de werking van VLOS beter kennen als de mensen die door VLOS worden ondersteund. Het zorgde er in elk geval voor dat sommigen nu inzien dat het helemaal niet gaat om ‘een bende profiteurs’.

Ook werd achteraf duidelijk dat de ontmoeting voor een grotere interesse zorgde. Men is meer op de hoogte van wat er gebeurt met de vluchtelingen. Komen er nieuwe? Gaan er sommigen weg? enz.

En ook in het dagdagelijkse is er nu meer verbondenheid. Ik geef maar een klein voorbeeld, maar het spreekt wel: als iemand pompoenen kweekt in zijn moestuin en hij heeft er toevallig wat op overschot, dan weet hij dat hij deze naar VLOS kan brengen en dat die daar zeker goed zullen worden gebruikt.