Afghaanse asielzoekers hebben in Sint-Niklaas hartelijk bezoekers ontvangen. “Er zijn veel meer inschrijvingen dan we hadden verwachten”, zeggen de mensen van het onthaal. Het is wachten in de rij voor men zijn bord ontvangt om door te schuiven naar het diner.

Over Afghanistan hoor je niet veel anders dan oorlogsberichten, het aantal troepen dat erheen worden gestuurd en over de taliban .Op 16 april wilden de Afghaanse bewoners van het Rode Kruis in Sint-Niklaas ons een andere kant laten zien van hun land. Daar zijn ze dan zeker in geslaagd.

Korma en Kaboel
De avond startte met een Afghaanse maaltijd, korma, bereid door alleenstaande minderjarigen van het opvangcentrum. Samir Hamdard in België sinds september 2009, was de volgende op de planning met een fototentoonstelling over een vluchtelingenkamp in Kaboel. “Ik ben heel blij dat ik vanavond jullie aandacht mag hebben, lang zal ik jullie niet bezighouden, want deze beelden zullen meer zeggen dan woorden”zegt Samir.

Maryam Jamshid, studente aan de KUL vertelde over de evolutie van de vrouwenrechten in Afghanistan. “ Vroeger was 70 percent van de leerkrachten een vrouw, talrijke vrouwelijke rechters en dokters was Afghanistan rijk, maar met de komst van de Moedjahedien en de Taliban is het bergaf gegaan met de vrouwenrechten” zegt Maryam.

Het is nu beter, maar een goede situatie kunnen we het zeker niet noemen.
Het land is nog steeds een oorlogsgebied met meer dan duizenden buitenlandse militairen aanwezig.

Dansende helden
De Afghaanse nationale dans werd gebracht door Afghaanse jongens en mannen die er een festijn van maakten. Deze mensen vluchtten niet zo lang geleden uit een waar oorlogsgebied en zetten hun leven op het spel om betere oorden op te zoeken, niet om economische redenen of luxe, maar om hun leven te redden.”Ons land heeft al langer dan 25 jaar geen vrede gekend” zegt Lisa M.  Deze jonge vrouw vluchtte 12 jaar geleden weg uit Herat, vol van liefde voor haar volk en land kwam ze naar deze avond. “Vaak vergeten de media en mensen dat deze personen een enorm moeilijke weg hebben moeten afleggen om hier te geraken” zegt Lisa. “Sommigen halen de reis niet en sterven onderweg, deze mannen zijn helden.” Vanavond zijn het dansende helden.

België onbegrijpelijk
Eenmaal hier, hebben ze niet veel kans om hun asielaanvraag erkend te krijgen. In de omringende landen krijgt 90 procent van de Afghanen subsidiaire bescherming, in België is dat maar 15 percent.

 “Sommige mensen worden niet erkend als asielzoeker, omdat ze daarvoor een tijdje in Iran of Pakistan hebben verbleven, wij vragen niet naar details, wij helpen diegenen die hulp nodig hebben”, zegt de directeur van het Rode Kruis van Sint-Niklaas.

Daoud Habibi
“Het enige dat je echt hebt zijn de bezittingen die je niet kan kwijtraken bij een schipbreuk”schrijft een bekende Afghaanse schrijver.

Dat hebben de Afghaanse bewoners van het Rode Kruis ons getoond. Hun warmte, gastvrijheid en liefde voor hun land, neemt niemand hen af. Met heerlijke Afghaanse thee en live muziek van Daoud Habibi werd de avond afgesloten.

Auteur: Naida Redzic
Bron: Kif Kif